„Objazd przez błoto”. Mieszkańcy pytają, burmistrz nazywa ich „krzykaczami”

Zamiast spokojnego objazdu – objazd przez chaos, błoto i wzajemne oskarżenia. Tak wygląda dziś rzeczywistość mieszkańców południowej części Gostynina, którzy codziennie pokonują drogę prowadzącą obok dworca PKP. Droga, którą wyznaczono jako objazd w związku z budową dwóch rond, znalazła się w centrum burzliwej dyskusji, która obnaża nie tylko techniczne niedostatki miasta, ale przede wszystkim emocjonalny dystans między władzą a mieszkańcami.

Wszystko zaczęło się od jednego posta na lokalnej grupie społecznościowej. Internauta opublikował zdjęcie zdegradowanego odcinka jezdni z podpisem: „A może by tak tym się zająć”. W komentarzach rozlała się fala frustracji: „Tam można zgubić zawieszenie”, „Koszmar, dziura na dziurze”, „Wielki wstyd dla Gostynina”. Padały też konkretne pytania – o sens organizacji objazdu po nieutwardzonej drodze, o odpowiedzialność za zniszczone auta i o brak informacji dotyczących końca prac.

Na ten obywatelski zryw odpowiedziała burmistrz Agnieszka Korajczyk-Szyperska. W emocjonalnym wpisie zapewniła, że Urząd Miasta „robi, co może”, działając w warunkach ograniczonych zasobów, sprzętu i pracowników. Podkreśliła, że wszystko zależy od pogody, dostępności ludzi, a także rodzaju pojazdów, które rozjeżdżają nawierzchnię. Wśród wyjaśnień znalazło się jednak zdanie, które rozgrzało nastroje jeszcze bardziej:

„Nie dajcie się podpuszczać krzykaczom, którym tylko na tym zależy, aby komuś zaszkodzić i wywołać zamieszanie.”

W oczach wielu mieszkańców był to cios poniżej pasa. Bo przecież – jak pisali – to nie „krzykactwo”, lecz zwykłe wołanie o normalność. O to, by droga wyznaczona jako oficjalny objazd z centrum miasta nie była przeszkodą nie do pokonania.

Między błotem a planem

Problemem jest nie tylko stan nawierzchni, ale też sam sposób planowania. Jak wskazywało wielu komentujących, wiadomo było od miesięcy o rozpoczęciu budowy rond w ciągu ulic Jana Pawła II i Płockiej. Skoro tak, to dlaczego nie przygotowano wcześniej alternatyw? Dlaczego objazd poprowadzono przez ulicę, która od dekad była w złym stanie, a teraz musi wytrzymać ruch setek pojazdów dziennie?

Choć przedstawiciele miasta wskazują, że droga w dużej mierze należy do PKP, a samorząd robi, co może, wielu komentatorów przypomina, że właśnie to miasto nie zadbało o dobry objazd. A skoro tak – ponosi również odpowiedzialność za jego stan. Nawet jeśli nie formalną, to moralną – bo mieszkańcy nie mają wyboru. Jak napisała jedna z użytkowniczek: „Mieszkamy na Płockiej, musimy jakoś dojechać do domu. Tędy jeździmy z dziećmi, do pracy, do lekarza. Co mamy zrobić?”

Emocje i oskarżenia

Wśród dziesiątek komentarzy nie zabrakło też prób obrony władz – „To przez poprzedników”, „Miasto nie ma pieniędzy”, „Nie da się zrobić asfaltu w jeden dzień”. Inni wskazywali, że problem nie pojawił się dziś – droga przy PKP była zniszczona od lat, tylko teraz „wszyscy krzyczą, bo nagle przestali milczeć”.

Niepokojące jest jednak coś więcej – poziom emocji, które udzielają się obu stronom. Obelgi, kpiny, zarzuty o polityczne motywacje i „brak kultury jazdy” – to wszystko pokazuje, że spór o drogę stał się symbolem czegoś znacznie szerszego: frustracji z braku komunikacji i z braku wpływu mieszkańców na rzeczy, które bezpośrednio ich dotyczą.

Co dalej?

Według nieoficjalnych informacji, prace nad rondami mogą potrwać nawet do 2026 roku. To oznacza, że tymczasowe rozwiązania muszą przestać być prowizorką. Wystarczy destrukt, równiarka, oznakowanie i dobra wola – pisali mieszkańcy. W przeciwnym razie „dantejskie sceny” na objazdach (jak opisał to jeden z internautów) będą codziennością przez kolejne miesiące.

I chociaż nie brałem udziału w internetowej dyskusji, o której dowiedziałem się dzięki nerwowemu wpisowi pani burmistrz, to jako mieszkaniec tego „obszaru wykluczonego komunikacyjnie” – nie mogłem przejść obojętnie obok kolejnego przypadku, w którym mieszkańcy, za to że mają oczekiwania wobec władz swojego miasta, są wskazywani palcem i – w atmosferze nagonki – określani starym komunistycznym zwyczajem, tym razem nie jako „wichrzyciele”, jak mawiała władza PRL o krytykach, lecz „krzykacze”, by było bardziej nowocześnie.

Gostynin nie potrzebuje więcej podziałów. Potrzebuje asfaltu. Albo przynajmniej przyzwoitego błota.

Kliknij i przeczytaj więcej wiadomości.